Eugene Semchanka

Eugene Semchanka

252 карма
"Дык хіба ж мы праў не маем, сілы - шлях свой адзначаць і сваім уласным краем край свой родны называць?!" © Якуб Колас, "Сымон-музыка"
Все работыПоиск

от·
Из грязи и пыли, из пота и крови,
из пьяных попыток не пялить назад
в морозную ночь подоспевшего года
на небе родился он - твой звездопад.
Читать дальше

от·
Глубь небес прошита проводами:
синева стекает по стежкам,
размывая звездное татами
по чужой гуаши берегам.
Читать дальше

от·
Крыжы вывозяць у нікуды із Курапатаў...
Дзе і стары, й малы, і бедны, і багаты,
дзе бацька, маці, брат, сястра ды свАты,
дзе не народжаныя мроі й немаўляты...
Курапаты
Читать дальше

от·
Дзе чароўны той лес
у абдымках азер,
што калiсь я знайшоў
на свiтанку?!
Читать дальше

от·
(з нагоды наданьня 25 жніўня 1991 года Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце Беларусі сілы канстытуцыйнага закону)
Быць беларусамі - вольнымі звацца;
не пакідаць сваякоў у нудзе;
крочыць наперад і не баяцца
Belarus25
Читать дальше

от·
Дзе вы, маўклівыя сведкі
хворых сучасных грымас
дзікай ды тоўстай суседкі?
Паўла забілі за вас!
Павал
Читать дальше

от·
У гушчары, каля цёмнай пячоры,
дзе галосяць вятры-ваяры
ў навальніцу - ні заўтра, ні ўчора,
а заўсёды - смяяліся мы.
Читать дальше

от·
Цукровы капялюш у аблОкавых абдымках -
да болю дзiўны край у Бога на мяжы.
Яго шалёны моц застАнецца на здымках
бурштынавых прыкрас зiготкае душы.
Читать дальше

от·
Ты памятай, галубка, верасы,
якія мы ня бачылі ніколі
ў ціхім, па-вяснову млосным полі,
дзе я з табою не гуляў басы.
Читать дальше

от·
Зіготкія зоры -
Зіготкія усьмешкі...
І нават сам волат
стаміўся б нарэшце!
Читать дальше

от·
Шалёны вецер-волат пакрысе
ўсіх з вуліц зьмёў пад коўдравыя столі,
каб сам насам завулкам пець пра тое,
што дзень больш цеплыні не прынясе.
Читать дальше

от·
Самотным, голым лес зрабiўся за хвiлiну,
нiбы хмяльны мастак паслаў яму праклён.
Ды холаду куфАр загнаў, бы нож, у спiну
нам восеньскi жабрак. Сучасны Вавiлон
Читать дальше

от·
Дзень ці ноч будзе там захапляць небасхіл,
Інь ці Ян панаваць будзе ў сьвеце,
правы, мабыць, ці левы тваіх думак ухіл -
усё роўна, калі гінуць дзеці...
Читать дальше

от·
(памяці Генадзя Бураўкіна)
Павольна назіраць за цішынёй
у позірках бязглуздасьці шалёнай,
што для сьляпых ужо будзе глыбінёй,
Читать дальше

от·
(памяці героеў Нябеснай сотні)
Хмары ўшчэнт разьбіты воем.
Потым будуць памінаць
гэты час як час герояў, -
Читать дальше

от·
Хай ня вельмі прыгожыя, мабыць,
ды, напэўна, ня новыя словы, -
але ж вас усіх бясконца хай вабіць
прыгажосьць нашай роднае мовы!
Читать дальше
Показать больше