Назад

Матчына мова

Матчына мова
Лірыка на роднай беларускай мовеEugene Semchanka
Все работыПоиск

Курапаты

от·
Крыжы вывозяць у нікуды із Курапатаў...
Дзе і стары, й малы, і бедны, і багаты,
дзе бацька, маці, брат, сястра ды свАты,
дзе не народжаныя мроі й немаўляты...
Курапаты
Читать дальше

Лес

от·
Дзе чароўны той лес
у абдымках азер,
што калiсь я знайшоў
на свiтанку?!
Читать дальше

Belarus25

от·
(з нагоды наданьня 25 жніўня 1991 года Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце Беларусі сілы канстытуцыйнага закону)
Быць беларусамі - вольнымі звацца;
не пакідаць сваякоў у нудзе;
крочыць наперад і не баяцца
Belarus25
Читать дальше

Павал

от·
Дзе вы, маўклівыя сведкі
хворых сучасных грымас
дзікай ды тоўстай суседкі?
Паўла забілі за вас!
Павал
Читать дальше

* * *

от·
У гушчары, каля цёмнай пячоры,
дзе галосяць вятры-ваяры
ў навальніцу - ні заўтра, ні ўчора,
а заўсёды - смяяліся мы.
Читать дальше

Гамарджобат

от·
Цукровы капялюш у аблОкавых абдымках -
да болю дзiўны край у Бога на мяжы.
Яго шалёны моц застАнецца на здымках
бурштынавых прыкрас зiготкае душы.
Читать дальше

Каханне

от·
Ты памятай, галубка, верасы,
якія мы ня бачылі ніколі
ў ціхім, па-вяснову млосным полі,
дзе я з табою не гуляў басы.
Читать дальше

Застылая страфа

от·
Зіготкія зоры -
Зіготкія усьмешкі...
І нават сам волат
стаміўся б нарэшце!
Читать дальше

Дождж

от·
Шалёны вецер-волат пакрысе
ўсіх з вуліц зьмёў пад коўдравыя столі,
каб сам насам завулкам пець пра тое,
што дзень больш цеплыні не прынясе.
Читать дальше

Восень

от·
Самотным, голым лес зрабiўся за хвiлiну,
нiбы хмяльны мастак паслаў яму праклён.
Ды холаду куфАр загнаў, бы нож, у спiну
нам восеньскi жабрак. Сучасны Вавiлон
Читать дальше

Жах

от·
Дзень ці ноч будзе там захапляць небасхіл,
Інь ці Ян панаваць будзе ў сьвеце,
правы, мабыць, ці левы тваіх думак ухіл -
усё роўна, калі гінуць дзеці...
Читать дальше

Калыханка

от·
(памяці Генадзя Бураўкіна)
Павольна назіраць за цішынёй
у позірках бязглуздасьці шалёнай,
што для сьляпых ужо будзе глыбінёй,
Читать дальше

Ім

от·
(памяці героеў Нябеснай сотні)
Хмары ўшчэнт разьбіты воем.
Потым будуць памінаць
гэты час як час герояў, -
Читать дальше

З Днём роднай мовы!

от·
Хай ня вельмі прыгожыя, мабыць,
ды, напэўна, ня новыя словы, -
але ж вас усіх бясконца хай вабіць
прыгажосьць нашай роднае мовы!
Читать дальше

Кіеў 18.02.2014

от·
Болей я не вярнуся дахаты,
не вазьмусь за каханай руку,
бо, калі ўжо пайшоў брат на брата,
я ня здолеў застацца ў баку!..
Читать дальше

Аднойчы мы зробім гэта...

от·
Аднойчы мы зробім гэта:
забудземся на падманы,
паветра глынЕм духмянае -
ды разам уцячэм на край сьвета!..
Аднойчы мы зробім гэта...
Читать дальше
Показать больше