Далягляд


Хворыя хвалi змываюць анёлаў,

намаляваных тугою на скуры.

Недзе сьмяюцца натоўпы законаў -

думкi хаваюць за цёмныя мУры.

Раптам зацiхне апошнi музЫка -

песьня, напэўна, зьнiкае ў мроях.


Мабыць, з-за леса надзеi - глядзi-ка! -

бачна й дагэтуль народных герояў,

дужых ды сьмелых, нiбы тыя цмокi,

што баранiлi ад пекла Айчыну?!


Кажаш, што лес гэты вельмi далёка?

Сэрцам глядзi, а не толькi вачыма!!!

Из сборника Матчына мова
Вы можете поставить посту от 1 до 50 лайков!
Комментарии
Вам нужно войти , чтобы оставить комментарий

Мы используем cookies, чтобы вам было проще и удобнее пользоваться нашим сервисом. Узнать больше.