Цiшыня

Маўчы, калі жадаеш, сябар...

Хай гукі пахавае сорам,

які мы позіркам адорым,

а потым скажам: "Гэта хабар!"

Маўчы, калі ўжо забыўся

на водар дзён мінулых п'яны.

Мой, мабыць, дух укрыжаваны

ў тваім Лангіне памыліўся?!

Маўчы ўжо лепш, калі нягеглы

крумкач твой лёс схаваў за морам!

Нажаль, агульная прастора

сквалела, бы сухая цэгла...

Маўчы, прашу! Хай успаміны

агнём ірвуць нязграбны розум;

гадзіны хай у сьметнік возяць

абсечаныя сноў галіны.